Επιχειρήματα

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Το ΕΠΑΜ υποστηρίζει: Μετάβαση σε εθνικό νόμισμα και όχι
επιστροφή στη δραχμή! Το ΕΠΑΜ αγωνίζεται για τη μετάβαση σε μια
νέα κατάσταση όπου το εθνικό νόμισμα θα υπηρετεί μια άλλη πολιτική
και όχι για την επιστροφή στην εποχή της δραχμής της δεκαετίας
του ‘80 και του ’90. Για αυτό έχουμε σοβαρές διαφορές με τα κόμματα
της δραχμής. Εμείς δεν είμαστε κόμμα της δραχμής αλλά εθνικό-
απελευθερωτικό Μέτωπο!

Ε.ΠΑ.Μ & ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Η εθνική ενότητα εκφράζεται από την ενότητα του λαού και όχι από την
ενότητα παραγόντων. Εμείς είπαμε κάτι πολύ απλό: ελάτε να καθίσουμε
σε ένα τραπέζι και να κουβεντιάσουμε ώστε να δούμε εάν υπάρχουν
κοινά σημεία. Το έχουμε πει πολλάκις και επίσημα και ανεπίσημα. Τι
εισπράξαμε; Μια σκωπτική συμπεριφορά από διαφόρους. Άλλοι μας
έλεγαν: « εγώ θέλω ειδική μεταχείριση» άλλοι δεν ήθελαν να κάτσουν
στο ίδιο τραπέζι με άλλους κ.λπ. Διαιτητής στην ιδιοτέλεια του
οποιουδήποτε το ΕΠΑΜ δεν θα γίνει!

ΧΡΕΟΣΤΑΣΙΟ

Το τελευταίο φρούτο των ημερών που ακούγεται ιδιαίτερα από το
Σχέδιο Β΄ είναι να κηρύξει η χώρα χρεοστάσιο. Τι σημαίνει όμως
στην πραγματικότητα αυτό; Καταστροφή για τη χώρα, ή οποία έτσι
παραδίδεται στα χέρια των δανειστών που πλέον δεν είναι ιδιώτες άλλα
κράτη. Μετατρέπουμε τη χώρα γιουσουφάκι στα χέρια των δανειστών.
Γιατί; Γιατί μια χώρα κηρύσσει χρεοστάσιο όταν αναγνωρίζει το
χρέος της!

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ ΔΙΝΕΙ ΝΟΜΙΚΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ

Το Ε.ΠΑ.Μ λέει: μη αναγνώριση του χρέους και διαγραφή του χρέους
και αυτούς που έχουν υπογράψει τα μνημόνια να τους στείλουμε ενώπιον
της δικαιοσύνης για εσχάτη προδοσία.
Όταν μια κυβέρνηση παλλαϊκού Μετώπου έρθει στην εξουσία τότε
απέναντι στους δανειστές μας, μεταξύ άλλων, μπορεί να χρησιμοποιήσει
το επιχείρημα ότι: στην αρχή της κρίσης δεν μου επέτρεψαν ως κράτος
να χειριστώ το χρέος με τα εργαλεία που μου έδινε ή ίδια η ΕΕ αλλά μου
επιβλήθηκε από την τρόϊκα, η επιζήμια για τον λαό μου πολιτική των
μνημονίων. Δηλαδή, πιο συγκεκριμένα:
Το 2010 η ελληνική κυβέρνηση, που ήθελε να παραμείνει στην
Ευρωζώνη, και θεωρούσε ότι η έξοδος από αυτή θα ήταν καταστροφική
για την Ελλάδα ( το ΕΠΑΜ φυσικά δεν συμφωνεί ) είχε κάθε δικαίωμα
να κάνει χρήση των εργαλείων που προσφέρει η συνθήκη της Λισαβόνας
και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 123 όπου λέει ότι η ευρωζώνη δεν
αναλαμβάνει καμία υποχρέωση από τις υποχρεώσεις που συσσωρεύει
το κάθε κράτος – μέλος. Άρα το πώς χειρίζομαι το χρέος μου είναι δικό
μου θέμα! Είχαν λοιπόν κάθε δικαίωμα να πουν στους δανειστές της
χώρας ότι δεν τους πληρώνουμε και να τους καλέσουν να βρούμε μια
φόρμουλα. Τι θα έκαναν οι δανειστές τότε; Το μόνο που μπορούσαν να
κάνουν ήταν να προσφύγουν στα ελληνικά δικαστήρια και να πουν ότι
δεν τους πληρώνει η ελληνική κυβέρνηση ( τότε είχαν ακόμη ομόλογα
στο ελληνικό δίκαιο και ας μη ξεχνάμε ότι ήταν ιδιώτες οι δανειστές
μας). Και αν το έκαναν θα τάραζαν τα νερά; Καθόλου. Απλά η υπόθεση
θα ακολουθούσε τη γνωστή νομική οδό, μια διαδικασία η οποία θα
μπορούσε να κρατήσει έως και 20 χρόνια, στην διάρκεια της οποίας η
Ελλάδα δεν θα πλήρωνε τίποτα, έως ότου να ολοκληρωθεί η διαδικασία
όπου θα κατέληγε σε ρύθμιση χρέους.
Τώρα που θα εύρισκε η χώρα τη δυνατότητα επανεκκίνησης της
οικονομίας εφόσον δεν θα μπορούσε να δανειστεί;
Με βάση το άρθρο 122 παράγραφος 2 της Συνθήκης της Λισαβόνας,
όπου λέει ότι όταν ένα κράτος βρεθεί σε δύσκολη θέση, ανωτέρα βία,
όπου δεν μπορεί να διαχειριστεί μια κατάσταση που του έχει προκύψει,
είτε πρόκειται για φυσικό φαινόμενο, είτε για άλλα φαινόμενα όπως π.χ
η παγκόσμια κρίση, τότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να ζητήσει
συνδρομή από τα άλλα κράτη – μέλη ώστε να δοθεί χρηματοδότηση και
όχι δανεισμός για να μπορέσει η χώρα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Τι
σημαίνει αυτό; Η Ελλάδα θα μπορούσε να απαιτήσει από την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή να χρηματοδοτηθεί και όχι να δανειοδοτηθεί ώστε να
επανεκκινήσει την οικονομία της χωρίς να πληρώνει το χρέος της αφού
θα ήταν στα δικαστήρια με τους δανειστές της. Αυτό θα κόστιζε στους
ευρωπαίους περί τα 20 δις τα οποία σωστά τοποθετημένα θα μπορούσαν
να σπρώξουν την οικονομία μπροστά.
Θα έλυναν το πρόβλημα; Όχι! Απλά ήταν ένας χειρισμός τον οποίο
η ελληνική κυβέρνηση δεν χρησιμοποίησε και τα κόμματα της
αντιπολίτευσης που θέλουν να παραμείνουν στην ΕΕ ουδέποτε ανέδειξαν

στον ελληνικό λαό ως επιλογή!

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.